Babaya Mektup | Franz Kafka Kafka bana içi tünellerle dolu biri gibi geldi hep. Zira bu eserini yazarken de karmaşık duygular içinde olduğunu düşünüyorum. Babasına karşı yeterince sitemli, dargın aynı zamanda da anlayışlı.. Kendine göre babasının doğruları ve yanlışlarını bunların sonucunda neler olduğunu ve eğer öyle olmasaydı nelerin değişebileceğini anlatmış. Ben Kafka okumayı çok sevdiğim için eseri de ayrı sevdim. Çünkü kırılmış genç bir Kafka vardı karşımda. Onun hem son derece eleştirirken hem de babasını nasıl gözümde büyütüp yücelttiğini şahit oldum. Ayrıca dönemin burjuva aile yapısına dair de izleri okuyoruz. Beni kitapta en etkileyen cümle ise “Yaptığım tek şey senin omzunda ağlayamadığım için yazılarımın omzunda ağlamaktı” oldu. Bu cümle aslında mektubun özeti gibi geliyor bana. Hem üzgün hem sitemkar Kafka, babasından göremediği desteği, göremediği omzu yazılarına dayanarak bulmaya çalışmış. #alıntı "Herkes kendi başınadır, kendine kaybedip, kendine kazanır." "Çocuklarına ders vermeye uğraşmak yerine örnek bir yaşam sürmeye çabalamalıydın..."