Okur
@Kitaterapi
İnsan neyle yaşar ?
“Okudukça bütün gerçeklikten uzaklaşarak”
90 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
İyi ki Geldin1000Kitap
''Artık Tanrı'ya duyduğu ihtiyacı itiraf etmeye istekliydi. O'nun hayatında olmasını, kendisine yol göstermesini istiyordu''
Öncelikle bu kitabı gerçekten sindire sindire acele etmeden okuduğumu söyleyebilirim; çünkü bitirmek ve başka kitaba geçmek istemedim. Umut vaat eden hayata karşı sabır ve umut çalıştırmanın ve güzel sonuçlarının mükafatlarının da olacağını gösteren kitapları seviyorum. Bir insanın mutlu biten hikayelere ihtiyacı var çünkü:)
Hatta bazı kayboluşlar yaşarız ve her şey üst üste geldiğinde (kitapta tam da üstte yazdığım alıntı ile bunu derinden hissettirdi diyebilirim) sorgulama ve yolunu bulman için sana yol gösterene yönelmen için bi işaret olabiliyor.
Kitabın konusuna Şems-i Tebrizi'nin cümlesiyle başlamak isterim
"Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir diye endişe etme; Nereden bilebilirsin, hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?"
Libby adında işiyle evli işinden başka hiçbir konuda başarılı olamayan ve hayatta sürekli kaybeden bir kadının zamanla kendini bulmasını ve mutluluğu her alanda yakalamasını anlatıyor. Libby annesini kaybettikten sonra sadece bu hayatta işinde başarılı olursa kariyerinde ilerleyebilir ve mutlu olabileceğini düşünür ve ne özel hayatında eşiyle mutlu olur ne de arkadaş çevresi kalır çünkü yoğun iş temposu, kendini ispatlama gayesi hayatında sonrasında yapayalnız kalmasına sebep olur. Uyanışı yaşamadan önce en tutulur elindeki işinden de patronu tarafından çıkarıldıktan sonra ilk başta bunun ona haksızlık olduğunu düşünse de patronunun hayatın tadını çıkar ve tekrardan aşık ol ve arkadaşların olsun yaşamaya çalış demesi ile aslında ne kadarda haklı olduğunu zamanla anlar ve hayatını bu yönde kendi iradesi ile bazı konularda, bazı konularda da kader dediğimiz kendi iradesi dışında değiştirir. Tekrardan
Reklam
Sardalya Sokağı1000Kitap
1930'lu yıllarda Sardalya Sokağı'nda birbirinden farklı insanlar (bilim adamlarının, sanatçıların, fabrika işçilerinin, serserilerin, fahişelerin) bir arada yaşamaktadır.
Bu sokakta sokağında canlılığını betimlerken yazar orada yaşayan herkesin farklı özellikleri ve hayata dair gerçek karakterler ortaya çıkarmış ve bahsetmiştir. Hepsinin misyonu, çabaları, kavgaları, hataları, arada bir yaptığı hatalara bile küsüp pes etmeleri, birlik olmaları her şeye rağmen devam edebilme gayreti içinde geçen bir yaşam bütünlüğü...
Grubun lideri olan çalışmayı düzenli bir hayat sürmeyi reddeden Mack'in ve onun ekibinin bir arada yaptığı dayanışma, bazen olan şeyleri kabul edip ihtiyaç duyulan kadarı ile yetinme, planlarını her zaman hayata geçiremeyen geçirmeye çalıştığı zaman karşılaştığı zorlukların kendi üzerinden sebebi ile olduğunu kabul eden ve gerçek dünyayı aslında anlatan bir kitap olmuş...
Kitapta yaşadığım yer yer kopukluk oldu çok kendimi veremedim kısa olması ile bitirmeyi düşündüm..
Zavallı Necdet1000Kitap
Zengin bir ailenin oğlu olan çapkın her çiçekten bal alan misali dediğimiz Necdet'in bir gün hayır diyemeyeceği ve kara sevda dediğimiz aşka düşmesini anlatmaktadır. Aşkın imkansızlığı ve yakın arkadaşı ile evli olan sevdiği kadının gün geçtikçe duygularının karşılıksız olmadığını öğrenmesi işinin daha çok zorlaşmasına, ondan uzaklaşmaya çalıştıkça kadının tehlikeli ve sorun çıkaran biri haline gelmesine ve sebeplerinin yanında sonuçlarının da Necdet'i rahatsız etmeye başlaması içinden çıkılmaz bir hal almıştır. Derdini döktüğü ve kitapta da 3.kişi tarafından anlatılan arkadaşının anlatımıyla aslında Necdet'in yaşadığı durumları okuyoruz bir nebze yazar 3.kişi ve Necdet'in yakın arkadaşı...
Kitap yer yer bana okumuş olduğum Genç Werther'in Acıları kitabını hatırlattı eğer okuduysanız Zavallı Necdet'i okuduğunuzda benzerliklere denk gelirsiniz. Kitabın başlarındayken Necdet'e iyi olmuş az bile dediğim halde sonlarına doğru Necdet'in doğru bir şekilde davranmaya çalışması dürüst kalabilmesi için elinden geleni yapması sevmesine rağmen uzak kalmaya çalışması ve sonu tabi üzücü bittiği için tahmin ettiğimiz üzere kendinden vazgeçmesi ile Necdet'e çok üzüldüm.
Kitabın bir yerinde en başlarda söylediği söz günümüz karmasını dile getiriyor gibiydi. Bu zamana kadar beni seven kadınları üzdüm ağlattım şimdi beni üzen ve beni mahveden bir kadın ileyim bir imtihandayım demektedir. Ama insan şunu düşünmeden edemiyor kitabı okuyunca, hayatımızdan geçip giden bizi üzen kimse için kötü düşünmemek lazım üzdü geçti diyelim affedelim zaman geçtikten sonra. Belki de kitabın dersi bu olmuştur, herkesin özünde biraz olsun iyilik vardır...
Reklam