Zeynep

Zeynep
Dost edindim en yaramaz kargaları ve inanır mıydın? Çöplüğe götürmediler hiç.
Daima harika bir şeyler olmasını bekliyormuş gibi görünen ormanda gezinip keşif yaparlardı. Valancy ormana dair böyle hissediyordu. Bir sonraki kovuğun aşağısında, bir sonraki tepenin üzerinde muhteşem bir şeyler olabilirdi. "Nereye gittiğimizi bilmiyoruz ama yürümek eğlenceli, değil mi?" derdi Barney.
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Barney ormanı bir kitap gibi ezbere biliyor ve Valancy'ye ormanın ilmini öğretiyordu. Utangaç orman halkının izlerini, uğrak yerlerini kolaylıkla buluyordu Barney. Valancy yosunların perilere benzerliklerini, orman çiçeklerinin cazibesini ve zarifliğini öğrendi. Gördüğü her kuşu tanımayı ve sesini taklit etmeyi öğrendi ama hiçbir zaman Barney gibi olamadı. Her tür ağaçla arkadaş oldu. Barney kadar iyi kano kullanmayı öğrendi. Yağmurda dışarıda olmayı sevdi, hiç üşümedi. Burada Lucullus'un ziyafetlerini süsleyebilecek meyveler buldular; uzun, pembe saplara yakut gibi asılı duran büyük, tanrısal güzellikte meyveler. Bu el değmemiş meyveleri saplarından tutup hiç ezmeden, her bir meyveyi kendi başına, yabani kokusunu içlerine çekerek yediler.
Alıntı
"Beni seviyorsun, bu da bir esarettir."
Alıntı
"Kırılmadan önce muhteşem şeyler hissetmeli bir kalp. O zaman acı çekmeye değer işte."
Alıntı
Ölüm umudu olmasa kim hayata katlanabilirdi ki?
Alıntı