Güçlü kapıların arkasına kilitlesem kendimi, korkaklığımı, sevgi isteğimi
En insani yönlerimi kayıtsızca sunabilsem, bu sert kabuğun ağırlığından kurtulup, bir kuş gibi uçacağım özgürce.
Hiç anlamıyorum, birini kalbin çarparcasına sevmeyi. Kimseyi sevmedim demek istemiyorum. Kimseyi o kadar sevmedim gerçi. Kalbimin çarptığı zamanlar hep kötü şeyler olduğu zamanlar. Utandığımda, öfkelendiğimde, yüz metre koşmadan önce... Hep kötü zamanlarda. Gerçekten sevdiğimde tam aksine kalbim yavaşlıyor gibi, sanki özgür kalmışım gibi. Sanki ilk kez kalbimde endişe yokmuş gibi. Ben tuhafım galiba.
- My Liberation Notes
Ben sağlıksız, kederliydim - o çevik, zarif ve enerji doluydu, o tepelerde gezinirdi - ben revaklı avluda kitaplarıma gömülürdüm, kendi kalbimin içinde yaşardım ve bedensel ruhsal açıdan en yoğun, acı verici, derin düşüncelerin bağımlısıydım - o yaşamda yolundaki gölgeleri ya da kuzgun kanatlı saatlerin sessiz uçuşunu hiç duşünmeden gezinirdi. -