Sevgilim…
Kırılmak bir alışkanlığa dönüştüğünde, artık kırılmak için hiçbir fırsatı kaçırmıyor insan. Bütün sevinçlerde bir hüzün arıyorsun. Oysaki sadece senin olduğun yerler güzel, gerçekle hayalin, ölüyle dirinin karışmadığı tek yer senin yanın. Anlatmasan da duyuyorum ama sesine ihtiyacım var. Seviyorsun biliyorum ama duymalıyım. Ben artık gözlerimi kapatsam bile seni görebiliyorum sevgilim. Bütün kuralların istisnası aşk… Anladım ki aşk bencillikmiş sevgilim. İşlerin bitsin ve yanıma gel istemiyorum bile, işin gücün ben olayım istiyorum. Öylesine aşığım ki… aşk cesaret veriyor bana. Poğaçalar yaptım sevgilim. Mutluyum ben, hem de çok… Senin kazdığın havuza girdim, anladım ki sudan korkmak saçma. Havuzda nasıl zamanı unuttuysak, bu seferde göl kenarında piknik yapalım istiyorum. İçimi en çok acıtan yerde tam da o yeri aşmak için seni bekliyorum. Ama bu çağrıyı bile haykıramıyorum, İçimden söylüyorum. Tam bir Nihan gibi gizli saklı…
- Gassal