"Ömrüm boyunca başkalarını memnun etmeye çalıştım ama başaramadım," dedi. "Bundan sonra bir tek kendim için yaşayacağım. Bir daha hiç rol yapmayacağım. Ömrüm yalanla, yapmacıkla, bahaneyle geldi geçti. Gerçeği söylemek ne büyük bir zevk olacak kim bilir! Yapmak istediğim pek çok şeyi yapamayabilirim ama yapmak istemediğim hiçbir şeyi yapmayacağım. Annem haftalarca surat assın, umurumda değil. 'Umutsuzluk özgürdür, umut ise köledir."
" İkinci el bir varoluşum var benim," diye düşündü. "Yaşamın en şiddetli duyguları yanımdan geçip gitti. Kederlenmedim bile. Peki gerçekten sevdim mi birilerini?"
Ölüme içerlediğini fark etti, hiç yaşamamışken ölmesi adil değildi. Karanlıkta saatler geçtikçe ruhunda bir isyan alevlendi. Geleceğinin olmamasına değil, geçmişinin olmamasına isyan ediyordu.