Eski bir Doğu şiirinde “Yılın en uzun gecesinin hangi gece olduğunu müneccimler ile takvim düzenleyenler değil, ancak gama müptela olmuş âşıklar bilir” denilmiştir. Bu doğrudur.
Yani bütün trajedilerin sonu komedi, bütün gülmelerin sonu gözyaşıdır. Sevincin de hüznün de aşırısı insanı öldürür. Kahkahalarla
gülen kişinin gözünden sonunda yaş akar.
“Benim çektiğim gamları
eğer bir devenin sırtına yükletsen, onun ağırlığından
o derece zayıflar ki iğne deliğinden bile geçebilir. O zaman
da kâfirler cehennemden çıkar ve azaptan kurtuldukları
için gülüp oynamaya başlarlar.”