Hayat böyledir işte. Bir kapıdan girer, öbüründen çıkarsınız.
...
Kimse ne o kapıdan içeri girdiğini bilir, ne de çıktığını. Biz de çıkacağız bir gün. İnsan bazı şeyleri anlıyor anlamasına da, biraz geç oluyor. Belki de bu, işin doğasında var. Tam anladım derken bir de bakmışsınız ikinci kapı açılıveriyor.
Mutluluk sadece bizlerin peşine düşebileceğimiz, yaramaz, hareketli, yakalanması çok zor bir kuştur. Yaşadıklarımız aklımızın bir köşesine satır satır yazıldıkça, o kuş bizden her gün biraz daha uzaklaşır.