Kur'an'da Hz. Peygamber için uyarı ve müjdeleme ifadelerinin kullanıldığı ayetlere bakıldığında müjde ifadesinin uyarıdan önce zikredildiğini görürüz. Bu da Hz. Peygamber'in tebliğinde müjdeleyici vasfının uyarıcı vasfından daha baskın olduğunu gösterir.
Hz. Peygamber'in ilk ve temel görevi apaçık bir uyarıdır. O, icbar ve ikrah ile insanlara tahakküm edemez. Onun uyarısı Rabbinden ve O'nun huzurunda toplanmaktan korkan mü'minlere, Onun vadinden çekinenlere ve şuurlu kalp sahibi diri kimselere fayda verir. Kulaklarını hakka tıkayan sağırlara, ön yargıları, sabit fikirleri ve tarafgir tutumlarından dolayı imana mukavemet gösterdikleri için Kur'an'da pek çok ayette "ölüler" olarak tarif edilen ve hâlleri kabirdekilerin hâline benzetilen kimselere," etkilenmedikleri için uyarılmaları ile uyarılmamaları arasında fark olmayan hissizlere, bu hissizliklerinden dolayı Allah'ın önlerinden ve arkalarından set çektiği ve kalplerini mühürlediği kimselere fayda vermez.