Ahmet Kınacı

Tahrik
En ıssız duyguların ucunda karakollar Asmalarin altı tuzak ve tuzak caddelerde Külçeler yüklüyüz, çıkmak istiyoruz yokuşu Gözler kısılıp bakılıyor bize.
Reklam
Çözülmüş bir sırrın üzüntüsü
Denedim Soğuk sular dokünüp fırladım sokaklara Sorular sordum nice kara sıfatları üstüme alaraktan İpte boynum, ağzım şehvet yalaklarinda Çapraştim, and içip ayna kırdım Doğadan bir vahiy bekledimse boşuna Baktım akşam herkesin kabul ettiği kadar akşamdı Hiçbir meşru yanı kalmamıştı hayatımın
Amentü
Tutun ve yuzlestirin hayatları Biri kör batakliklarin cirpinisinda kutsal Biri serkeş ama oldukça da haklı. Ölümler Ölümlere ulanmakta ustadır Hayata bir başka hayata karşı.
Sayfa 132·Kitabı okudu
Şimdinin zenginliği demek olan şiir bir kolunu yasanilmisligin derinliğine öteki kolunu bilinmezin ipuçlarına uzatmış olarak vardır
Sanat hakikat değildir; sanat bize hakikati anlamayı öğreten bir yalandır.
Reklam