O kentte kimse mutlu olmadı, ama kimsede mutsuz değildi. Çünkü kimse inanmaz mutluluğa. O kenttesin. Bana kış mevsiminin ve ölümlerin şarkılarını bırakıyorsun.
Ama her şey içimizde büyüdü. Büyüdü. Insan sevgisi zaman zaman yalnızlığımızın boyutlarını aştı, zaman zaman da İnsanlar yalnızlığımızı birbaşınalığımızdan daha derin, daha dayanılmaz boyutlara iteledi.