Şeyma
@KonnteS
36 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Yaşamanın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı. Çoğunluk çabadan, yenilikten korkuyordu. Ne kolaydı onlara uymak!
“Biliyorum sizi. Küçük sürtünmelerle yetinirsiniz. Büyüklerinden korkarsınız. Akşamları elinizde paketlerle dönersiniz. Sizi bekleyenler vardır. Rahatsınız. Hem ne kolay rahatlıyorsunuz. İçinizde boşluklar yok. Neden ben de sizin gibi olamıyorum? Bir ben miyim yalnız?”
Herkes onun gibi değil miydi? En az umutlanmaları gereken zamanlar en çok umarlardı.
“Savaşmaya devam etmek bir güç gerektirir ve evet, genellikle doğru cevap budur. Ne olursa olsun savaşmaya, tutunmaya devam etmek. Ancak bazen bırakabilmenin de güç gerektirdiğini unuttuğumuzu düşünüyorum.”
