Poe olur olmadık işler çıkarıyorum zihnime hiç susmayan aklım her geçen gün biraz daha yanıkılanıyor bense koşturmaya başlıyorum sözgelimi kendi aklımdan kaçıyorum bu delilik değil Poe bu insanın içinde bir şeylerin parçalanması , uykulara küs göz kapaklarım ve geceleri bir an önce geçsin diye ettiğim duaları bir kenara bırakıp yazıyorum sana, zihnimi seninle dolduruyorum, havuz problemlerinden pek anladığım yok, zihnime çiziyorum seni ağaç çizer gibi dallarınla kaplıyorum aklımın odalarını , insan resme başladığı zaman ilk ağaç çizmeli ,Poe bir buluta dolduruyorum konuşmalarımızı kalemi tuttuğum an yağmur yapıyor sayfalarıma