Artık hiç bir şeye canımı, insanların birbirine eziyet etmelerinden, en çok da her türlü sevince en fazla açık olabildikleri için, hayatının baharındaki gençlerin üç günlük dünyada birbirlerine surat asıp israflarının bir daha yerine konamayacağını iş işten geçtikten sonra farketmelerinden daha fazla canımı sıkmıyor.
İnsan her yerde aynıdır. Çoğu yaşamak için zamanının büyük bölümünü çalışmakla geçiriyor; geriye kalan biraz boş zamanda ise öyle sıkılıyorlar ki, ondan kurtulmak için her yolu deniyorlar.