Bir rüya gördüm..
Ruhun maddeye sıkıştığı,
Özgürlüğün yanlış anlaşıldığı,
Egoların ön plana çıktığı,
Hakikat'in çarpıtıldığı..
Bir kabus demeliydim sanırım..
Kendine insan diyen canlıların,
Maddi zevk için yaşadığı,
Cehaletinin farkında olmadığı,
Gördüklerini hakikat sandığı..
Bir çıkış yolu aradım..
Ahlak bekçilerinin yargıladığı,
Din liderlerinin karşı çıktığı,
Karanlığa mahkum topraklarda,
İçsel dünyamdaki ışığı..
Sanırım artık anladım..
Işığın ve gölgenin dansı,
Tanrı ve şeytanın davası,
Tüm yanlışların kaynağı,
Şizofren insanın hastalığı..
-/Umut..
Hissettiklerimi tarif edebilsem,
Gererler mi ruhumu çarmıha?
Merhamet ettiniz mi Mansur'a,
Yada Zehirlediğiniz Sokrat'a?
Merhametin dili olsa,
Söz hakkı verirler mi vicdana?
Sorgulamadan kabul ettiklerinizin,
Hiç faydası oldu mu insanlığınıza?
-/Umut..
Ölümden kaçıyor,
Ölüme gidiyor,
Hayata tutunuyor,
Ve ölümü arzuluyoruz..
Yaşadığını sanıyor,
Yaşamaya çalışıyor,
Yaşama küsüyor,
Fakat halen yaşıyoruz..
Kendimizi arıyor,
Başkasına soruyor,
Kendimize kızıyor,
Kendimizi harcıyoruz..
-Bu tam bir delilik!
-/Umut..