Nesli Y. B
@Kronosnesli
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dağılmış bir yarayım seni bırakıp gittiğimden beri!
Ölmedim, hayattayım.
Ama say ki öldüm.
Say ki akmayan bir irin, kabuk tutmayan bir gönül yarasıyım on beş yıldır.
Herkes arkasında bir şey bırakır bir gün.
Bir işaret, bir söz, bir bakış…
Ben sana keder, sana veda, sana tutulması zor bir yas bıraktım.
Üzgünüm…
Bakıştılar. Sonra birbirlerine sarıldılar. Kuru iki nehrin; dağlar, ovalar, kimsesiz bozkırlar, serin yaylalar katedip birbirlerine kavuşması gibi…