Reklam
Yorgun ama kutsal… Yıpranmış ama hala şefkatli…
O el, yıllar boyunca evlat büyütmüş, acılar sarmış, dualar etmiş, sabretmiş.
O el, babamın da elini tutmuş zamanında.
Şimdi ben tutuyorum.
Sanki onun elini tutarken sadece babaannemi değil, babamı da tutuyorum gibi…
O yüzden bu el bana sadece bir yaşlılık değil, bir emanet gibi geliyor.
Bazen bir fotoğraf, bir an… kalbinize asırlar yükler.
İşte bu da öyle bir an.
Ben babamı yıllar önce kaybettim ama onun bir parçası hâlâ yaşıyor.
Babaannem… onun gözleri, duaları, suskunluğu…
Ne zaman ellerine baksam, geçmişi, kaybı ve aynı zamanda sahip olduklarımı hatırlıyorum.
Bir ömrün ağırlığı kadar kıymetli bu eller...
Babaannemm (DAYE'M)🤍