Sabitlenmiş gönderi
"Zordur kadın olmak. Her an kırılıverecekmiş gibi yaşamak!.. Herkesin yerine her şeyi düşünüyor olmak ama herkesçe çok da umursanmamak...
Bir türlü alışılamamak, hep bir şeyler istemekle suçlanmak!
onca kalabalığa rağmen yalnız olmak ve sadece içindeki çocuk tarafından sarılmak.
Anne olmak, eş olmak, her şey olmak, bir varlığıyla bin parçaya ayrılmak...
Bütün bunların yanında içindeki çocuğun elinden tutup “onu” da yaşatmak...
Zordur kadın olmak. Hep bir şeyleri, birilerini toplamak zorunda kalmak...
Güçsüzlükle suçlanmak ama her zorlukta sığınılan liman olarak var olmak...
... ve bu tezat duygular arasında yinede ayakta kalarak yaşamak! Zordur kadın olmak.
Her gün bir şekilde kırılmak buna rağmen tüm parçalarını bir arada tutmak.. Kalbi kırılır, umudu kırılır... Hayat yada biri kırmazsa tırnağı kırılır, saçı kırılır ama kırılır!..
Allah vergisi bir yetenek olmalı çünkü bu kadar çok kırılırken hep ayakta hep tek parçadır!
Çok şeyler saklar içinde ve bilir, belki de anlatamayacaktır kimselere.
Onca kalabalığa rağmen bu yüzden yalnızdır, bütün kadınlar belki de!"
Herkes hayatında bir kez olsun ayakta alkışlanmalı çünkü hepimiz dünyayı dize getirdik!
