“Yanan ile yakılanın da yandıran ile yakanın da hep bir olduğunu o gün fark ettim. Herkes kendi kaderini yalnız başına yaşıyordu ve ömür bir yanıştan ibaretti.”
“Bir kitapta yazarın ilk yazdığı değil, okuyanın son söylediği cümle önemlidir muhakkak. Kitapların ve yazarların değişmez kaderidir bu.Bunca didinmelerim ve iğneyle kuyu kazmalarım, o son sözü doğru söylemek içindir.”
“Sonra ruhlarımız yaratıldı ve bir araya toplanıp soruldu: ‘Elestü bi-Rabbiküm?’ Bu, ‘Ben sizin Rabbiniz değil miyim? demekti ve ruhlar hep bir ağızdan ‘Kalû belâ’ yani ‘ Evet, Sen bizim Rabbimizsin!’ dediler.”