“Sen”inle aynı mekânda, ayrı zamanda
birlikteyiz her anda. Ne zaman kendimi kaybetsem, hep “Sen”de
gizlenmiş buluyorum “Ben”i... Ne “ben” var ne de “sen”, bu kâinatta...
Sadece “O” var her yerde, her zamanda! Deryada oynaşan yakamozlar,
“Haydi, kalk gidelim, vakit tamam!” diye fısıldaşırken, mehtap
teheccüdde, gece baygın, zaman hasta, “sen” müşfik, “ben” mütereddit...