“Sen”inle aynı mekânda, ayrı zamanda
birlikteyiz her anda. Ne zaman kendimi kaybetsem, hep “Sen”de
gizlenmiş buluyorum “Ben”i... Ne “ben” var ne de “sen”, bu kâinatta...
Sadece “O” var her yerde, her zamanda! Deryada oynaşan yakamozlar,
“Haydi, kalk gidelim, vakit tamam!” diye fısıldaşırken, mehtap
teheccüdde, gece baygın, zaman hasta, “sen” müşfik, “ben” mütereddit...
Deli kuş bilir misin nedir
türküler kadar sevdalanmak
duyabilmek yüreğinde bir depremin uğultusunu
Suya düşen bir karanfilse yüreğin
bırak kendini ırmağın türküsüne gülüm
vursun seni o taştan bu taşa
o çağlayandan bu çağlayana sürüklesin
Kavgadan uzak kalmışsan
sevdadan da uzaksın demektir
devinmez yüreğinin mağması çatlamaz sabrın karataşı unutma.