Netice itibarıyla bizler olduğumuz şeyi değiştirmek için yaptığımız şeyleriz. Kimlik bir müze vitrininde hiç değişmeden duran bir şey değil, her bir günümüzün çelişkilerinin daima şaşırtıcı sentezidir.
İnsanların karnını doyurmayan düzen onlara sevgiyi de çok görüyor: Bir çok insanı ekmek açlığına mahkum ederken onlardan, çok daha fazlasını kucaklaşma açlığına mahkum ediyor.
Olan bitenler bir zamanlar olup bittiler ya da neredeyse olup bittiler ya da hiçbir zaman olmadılar, ama onların iyi tarafı her anlatıldıklarında yeniden olup bitmeleri.