Seven insanlar birbirinin zehrini alır,birbirine şifa olur,birbirini kurtarır. Böylesi daha gerçek,daha insaniydi. Sartre’ın,”Başkaları cehennemdir.” sözüyle de çelişmiyordu bu; çünkü yaşamınız boyunca size değenlerin bazıları cehennemi yaşatır -ayaz da titretir,demir parmaklıkların ardında çürütür- bazılarıysa cenneti sunar;sıcacık bir kucakla sarar,masum bir gülüşle hayata döndürür.