Her insan küçükken birine sarılıp ağlamıştır mutlaka. Ama yetişkin olduğumuzda artık böyle şeyler yapmayız. Ben babama sarılıp hiç böyle ağlamadım. Bir kere bile. Birine sarılıp teselli bulduğumuz anlar hayatta kaç kez yaşanır ki? Belki de su samuru ile evlenmeye karar vermemin en büyük sebebi, ona sarılıp ağlamış olmamdı.
İnsanlarla birlikte olduğumuz anlarda bile Panter'in çizdiği görünmez sınırların içinde hapsolmuş gibiydim. Panter adında bir duvar örüp duygularımı açıkça ifade etmeden yaşamaya öylesine alışmıştım ki...