"Üzerine yemin ettiğimiz şey artık yok" diyor misafir çok ciddi bir tavırla ve kadehini kaldırıyor. "Herkes öldü, çekip gitti, üzerine yemin ettiğimiz şeyi bıraktı. Onun için yaşamaya ve ölmeye değer
bir dünya vardı. O dünya öldü. Yenisiyse beni hiç ilgilendirmiyor. Bütün söyleyebilecegim bu."
"Benim için o dünya hala yaşıyor,gerçekte artık var olmasa bile. Onun üzerine yemin ettiğim için yaşıyor. Benim bütün söyleyebileceğim de bu."
"Benim vatanımın" diyor misafir, "varlığı sona erdi. Benim vatanım Polonya ve Viyana, bu ev ve şehirdeki kışla, Galiçya ve Chopin'di. Bütün bunlardan geriye ne kaldı? Hepsini bir arada tutan o gizemli tutkal artık etki etmiyor. Her şey parçalarına ayrıldı. Benim vatanım bir duyguydu. Bu duygu yara aldı. işte o zaman çekip gitmek gerekiyor. Tropiklere ya da daha uzağa."
Yazarın Notu
Gözlerini her kapadığında,
rüyalarında Panter'le karşılaşanlara,
Umarım karanlığı gördüğünüz kadar parlak ışığı da görürsünüz.
Umarım yorgun omuzlarınız hafifler ve özgürce yürürsünüz.
Umarım yalnız olmadığınızı ve özel olduğunuzu hep hatırlarsınız.
Sen benim bir parçamsın. Başkalarının seni görmesinden korkarak gereğinden fazla zaman harcadım. Artık seni hayatımdan silmeye çalışmayacağım. Çünkü bu, beni inkâr etmek olur. Bundan sonra yenilikleri ve hayatı daha çok seveceğim.
Hatta seni bile seveceğim.