Bir gün içimdekileri dökmek istedim fakat konusacak kimsem yoktu. Oturdum duvarın karşısına başladım anlatmaya. Tüm kalp kırıklıklarımı anlattım. Icimdeki sancıları, o dayanılmaz savaşı anlattım. Kendime kızdığım noktaları anlattım. Geride bıraktığım yıllarımı nasıl heba ettiğimi anlattım. Hayatta beni yoran ne kadar konu varsa anlattım duvara. Duvar ağladı. Duygulandım açıkçası zira ilk defa biri derdime ağlamıştı. Ben ağladım, duvar ağladı. Kendi hıçkırıklarımdan onun sesini duyamıyordum ama aglıyordu biliyordum. Kolumu yasladım duvara aglayabilecegim bir omuz yaptım kendime. Yasladım başımı kalbim yorulana kadar agladım. Sonra sadece duvar degil bütün kainat agladı yalnızlığıma.
.
.
-K.A