Olduğunu sandığı kişiye tutunup asla sınırlarının dışına çıkamayan insanlar için üzülüyorum artık. "Ben soyle biriyim, ben böyle biriyim" diye boyuna konuşmalarına da tahammůl edemiyorum. Hiç sınanmadıkları durumlarla ilgili kesin bir biçimde "Ben olsam söyle yapardım "dediklerindeyse artık anlattıklarını hiç ciddiye alamıyorum. Hayat yeri gelince insanın ağzını burnunu öyle bir yamultur ki, felegini saşarsın. İnsan söyledikleri değil,yaptıklarıdır Osman.
Zamanla her şey geçiyor da bu geçicilik de insanı dünyaya yabancılaştırıyor.Zamanın ne bok karıştıracağı gerçekten hiç belli olmuyor.
Sence hayat yaptıklarımız mıdır,başımıza gelenler mi?
Dertsiz bir hayat olmayacağını biliyorum da ben artık başka dertlerle boğuşmak istemiyorum Osman.
Geçmiş bulanık bir nehir gibi içimden akıp gitmiş...Altında kaldığım taşların ağırlığını biliyorum da mevzu tam olarak neydi bir türlü çıkaramıyorum.