Fatih Sultan Mehmed, devlet yönetiminde merkeziyetçi yapıyı büyük ölçüde güçlendirdi.
Devlet işlerinde son sözün padişahta olmasını sağlayarak merkezî otoriteyi artırdı.
Güçlü ailelerin, uç beylerinin ve devlet adamlarının nüfuzunu sınırlandırmaya çalıştı.
Bu politikaların temel amacı, devlet içinde otorite boşluğu oluşmasını engellemek ve Osmanlı Devleti'nin uzun ömürlü olmasını sağlamaktı.
Fatih Kanunnamesi ile devlet teşkilatını ve yönetim esaslarını düzenledi.
Kardeşler arasındaki taht mücadelelerinin devlete büyük zarar verdiğini düşünüyordu.
Özellikle 0 sırasında yaşanan olaylar, merkezi otoritenin önemini göstermişti.
Bu nedenle Fatih Kanunnamesi'nde, devlet düzeninin korunması amacıyla kardeş katline hukuki dayanak sağlayan hükümler yer aldı.
İstanbul'un fethinden sonra şehrin imarına büyük önem verdi.
Fetih sırasında nüfusu azalmış ve birçok bölgesi harap durumda olan İstanbul'un yeniden canlandırılması hedeflendi.
Anadolu ve Rumeli'nin çeşitli bölgelerinden insanlar İstanbul'a yerleştirildi.
Bu iskân politikası sayesinde şehrin nüfusu, ticareti ve ekonomik hayatı canlandırıldı.
Camiler, medreseler, hanlar, hamamlar, çarşılar ve diğer kamu yapıları inşa edilerek İstanbul bir başkent hâline getirildi.
Özet: Fatih Sultan Mehmed, merkeziyetçi devlet yapısını güçlendirmiş, taht kavgalarının önüne geçmek amacıyla hukuki düzenlemeler yapmış ve fetih sonrasında İstanbul'u yeniden imar ederek Osmanlı Devleti'nin güçlü başkenti hâline getirmiştir.