Hakan Y
@Kutchemes
19 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Serinin son kitabı olarak Mary Renault serinin her kitabında hikaye anlatıcılığını giderek geliştirdiği için okuma keyfinde zirve yapıyor ama tabi kitapta İskender'in kendisi yok. 2004 yapım Alexander filmi bence Mary Renault serisinden yüksek derecede etkilenmiştir ve aynı zamanda bu kitap tam bir gerçek hayatta ki Game Of Thrones havasında geçmekte.
Peki önceki kitapları okumak gerekli mi ? Bu seri aslında biraz tuhaftır bu konuda illa gerekli gibi gelebilir ama öncesi hakkında ya da ilk kitapları okuyacaksanız sonrası hakkında tarihi bilginiz varsa ilk kitabı biraz öneremem bana Renault orada biraz daha acemi geldi. Ama Pers Oğlan ve Cenaze oyunları çok iyi ikili. Ama ikisi de tek olarak da okunabilir yukarıda yazdığım gibi biraz yan bilgi alırsanız.
Kitap İskender öldükten sonra geride kalanların aldıkları pozisyonları bu pozisyonları alırken motivasyonları birbiriyle yanyana çarpışan insanların birbirlerine girmesi Yunan/Makedon elitizminin imparatorluğu nasıl çökerttiğini ve İskender'in aslında dünyaya gelmiş geçmiş en büyük lider ve komutan olduğunu sonrasında bile bunun sürdüğünü, entrikaları anlatıyor.
Tüm seri tarih anlatısı için yeterli değil çünkü İskender'in tahta geçipte Darius'la savaşmasına kadar olan kısım 3 kitapda da yer almıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitap Antik Roma Tarihi adıyla yayımlanmış olsa da, okuduktan sonra bu başlığın ne kadar yerinde olduğu konusunda tereddüde düşürüyor. Çünkü eser, klasik anlamda kronolojik bir Roma tarihi anlatısından ziyade, bugüne kadar üretilmiş Roma tarih anlatıları üzerine yazılmış bir deneme niteliği taşıyor.
Elbette Roma tarihine dair bilgi sunuyor; ancak bu bilgi, Tacitus, Cicero, Plinius ve Suetonius gibi temel kaynakları daha önce okumuş olan okurlara çok daha fazla hitap ediyor. Mary Beard’ın hızlı düşünce sıçramaları ve sık bağlam değişiklikleri ise anlatının bütünlüğünü zaman zaman zedeliyor. Aynı içerik, Roma tarihini daha kronolojik, daha derli toplu ve belki de daha eğlenceli bir biçimde aktararak da sunulabilirdi. Bu nedenle anlatının bu denli parçalı olmasının gerçekten gerekli olup olmadığı sorusu, okuma boyunca zihnimi meşgul etti.
Yazarın amacının klasik bir Roma tarihi yazmak olmadığı açık; ancak bu niyet metnin sunuluşunda yeterince belirginleşmiyor. Kitap, Antik Roma Tarihi yerine Roma tarih anlatılarına yönelik bir inceleme olarak konumlandırılsaydı, hem amacı hem de okur beklentisi açısından çok daha isabetli bir yerde durabilirdi.
Roma tarihini özet olarak okumak istiyorum diyen birine çok uygun olmayabilir. Niyeti daha farklı bir kitap bence. Adrian Goldsworthy – Roma İmparatorluğu daha doğru bir tercih olabilir bunun yerine Roma için.
