Hakan Y
@Kutchemes
19 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
M.G. Lewis kitabı 19-21 yaşlarında yazmış. Türkçe çevirisinde bence İlayda Kaygusuz genç ve tecrübesiz birinin yazdığı kitap etkisini çok güzel hissettirmiş. Yalın bir anlatım basit cümlelerle dolu bir kitap. Bu kitap Horace Walpole'un Otranto Şatosu ile birlikte Gotik edebiyatın ilk örneklerinden biri. Ama gayet sürükleyici bir kitap tabi bu kitaba korkudan ziyade Romantik Gizem desek daha doğru olur sanki ama bütün olayların altında provokatif bir dini kurum ve topluluk eleştirisi ve ahlak sorgulaması var.
Reklam
Serinin son kitabı olarak Mary Renault serinin her kitabında hikaye anlatıcılığını giderek geliştirdiği için okuma keyfinde zirve yapıyor ama tabi kitapta İskender'in kendisi yok. 2004 yapım Alexander filmi bence Mary Renault serisinden yüksek derecede etkilenmiştir ve aynı zamanda bu kitap tam bir gerçek hayatta ki Game Of Thrones havasında geçmekte.
Peki önceki kitapları okumak gerekli mi ? Bu seri aslında biraz tuhaftır bu konuda illa gerekli gibi gelebilir ama öncesi hakkında ya da ilk kitapları okuyacaksanız sonrası hakkında tarihi bilginiz varsa ilk kitabı biraz öneremem bana Renault orada biraz daha acemi geldi. Ama Pers Oğlan ve Cenaze oyunları çok iyi ikili. Ama ikisi de tek olarak da okunabilir yukarıda yazdığım gibi biraz yan bilgi alırsanız.
Kitap İskender öldükten sonra geride kalanların aldıkları pozisyonları bu pozisyonları alırken motivasyonları birbiriyle yanyana çarpışan insanların birbirlerine girmesi Yunan/Makedon elitizminin imparatorluğu nasıl çökerttiğini ve İskender'in aslında dünyaya gelmiş geçmiş en büyük lider ve komutan olduğunu sonrasında bile bunun sürdüğünü, entrikaları anlatıyor.
Tüm seri tarih anlatısı için yeterli değil çünkü İskender'in tahta geçipte Darius'la savaşmasına kadar olan kısım 3 kitapda da yer almıyor.
Bu kitap Antik Roma Tarihi adıyla yayımlanmış olsa da, okuduktan sonra bu başlığın ne kadar yerinde olduğu konusunda tereddüde düşürüyor. Çünkü eser, klasik anlamda kronolojik bir Roma tarihi anlatısından ziyade, bugüne kadar üretilmiş Roma tarih anlatıları üzerine yazılmış bir deneme niteliği taşıyor.
Elbette Roma tarihine dair bilgi sunuyor; ancak bu bilgi, Tacitus, Cicero, Plinius ve Suetonius gibi temel kaynakları daha önce okumuş olan okurlara çok daha fazla hitap ediyor. Mary Beard’ın hızlı düşünce sıçramaları ve sık bağlam değişiklikleri ise anlatının bütünlüğünü zaman zaman zedeliyor. Aynı içerik, Roma tarihini daha kronolojik, daha derli toplu ve belki de daha eğlenceli bir biçimde aktararak da sunulabilirdi. Bu nedenle anlatının bu denli parçalı olmasının gerçekten gerekli olup olmadığı sorusu, okuma boyunca zihnimi meşgul etti.
Yazarın amacının klasik bir Roma tarihi yazmak olmadığı açık; ancak bu niyet metnin sunuluşunda yeterince belirginleşmiyor. Kitap, Antik Roma Tarihi yerine Roma tarih anlatılarına yönelik bir inceleme olarak konumlandırılsaydı, hem amacı hem de okur beklentisi açısından çok daha isabetli bir yerde durabilirdi.
Roma tarihini özet olarak okumak istiyorum diyen birine çok uygun olmayabilir. Niyeti daha farklı bir kitap bence. Adrian Goldsworthy – Roma İmparatorluğu daha doğru bir tercih olabilir bunun yerine Roma için.
Kitap Ksenefon'un Anabais'i üzerine yazılmış bir tarihi roman ki Anabais tarihte ilk defa böyle bir seferin anlatımıdır. Michael Curtis Ford'un yazı stilini ben daha önce okuduğum Steven Pressfield'ın Ateş Geçitlerin'deki stiline çok benzettim. Fazla felsefi yada psikolojik bir anlatımdan ziyade daha fazla 1. tekil şahıs açısından belgesel gibi anlatılmış sefer. Anadolu tarihi hakkında fazla beklentiniz olmasın çünkü kitap olay ağırlıklı olarak ilerlediği için fazla mekan tasviri de bulunmuyor. Daha çok o seferin belgeseli biraz fazla tek boyutlu bir anlatım yani bu yüzden ben 6,5 gibi not verebilirim ne beklediğimi bilmiyorum okumaya başlarken ama bulduklarım bana ehh dedirtti çoğunlukla seferin ne kadar zor ve yıpratıcı olduğunu okuyacaksınız.
Ama Olimpos yayınevini tebrik etmem lazım her ne kadar kağıtları biraz ince olsa da kapak kalitesi üst düzey ve font gayet büyük rahat okunuyor güzel bir baskısı var kitabın.
Bu birinci cilt okur açısından bir sabır testi. Zira hikayelerde ilginç kısımlar çok az mesela 964 sayfanın 100 sayfası ilginç kısımlar ki Zal'ın Simurg tarafından büyütülmesi , Rudabe ile Zal'ın hikayesi vs. Geri kalan 800 sayfa ordularını alıp gittiler ordular geldi gök gürledi yer yarıldı gibi sürekli aynı sözcüklerin tekrarlandığı ve düzyazı olarak yazıldığı için öyle şiirsel bir estetik de olmayan güzel çevrime rağmen içerik olarak sıkıcı olabilen bir okuma. Aşırı uzun ve hep aynı kahramanlar arasında benzer mantıksız savaşlar oluyor genelde sürekli türeyen Turanlı kahramanlar ölüyor İran'lı kahramanlar nadiren ölüyor. Şiddetle kısaltılmış özeti okumanızı öneririm ki Aeneis ve Homeros destanlarını severek okudum.
Reklam