Adorno, kırkayağın, hareket edebilmesini bilinçsizliğine borçlu olduğundan söz eder; eğer kırkayak yürürken bu ayaklarından birini düşünür olsaydı, tökezlemek zorunda kalırdı ve çaresizlik içinde ayaklarının karmaşasıyla kösteklenirdi.
Farklı kuşaklar birbirlerine hep ters ters bakar, salt anlaşmamak için konuşurlar, mutsuz yaşamalarının ve düş kırıklığı içinde ölmelerinin suçunu hep birbirlerine atarlar.
…hepimiz soluğumuzu tutup bekler, ejderhanın yalnızca düşman olan, farklı olan, öteki olan olmadığını, ta kendimiz olduğunu ve kendimizden bir parçayı yargılamamız gerektiğini anlarız.