Isabelle
@Kymodoke
Bunları sizler için değil kendim için yazıyorum. Çünkü ben, kendim için, koskoca bir dinleyici kitlesi gibiyim.
51 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Onları uyuşturan coşturdu beni,
Onları söndüren, ateş verdi bana.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Öylesine uzak ki anlar
bellek durduğunda
öylesine yakın ki
o geceki üşümemi üşüyorum şimdi
o geceki ürperti şu anda ihtiyar bedenimde
ama gene de aynı üşüme, aynı titreme değil.
Eksik bir şey var.
O akşam da eksik bir şey vardı.
Tüm yaşamım boyu eksik bir şey vardı.
Hiçbir zaman bulup çıkaramadım.
Hiçbir zaman bulup çıkaramadım, değil mi?
Bu eksikliği mi aramaya döndüm bu eve?
Bu yaştan sonra? Bulsan ne çıkar? Bulsan da artık neye yarar?
Neyi doldurursun? Hangi boşluğu? Boşluklardan hangisini?
Hangi bir boşluğunu delik deşik yaşamının?
İlkel insanın ve nevrotiğin zengin içsel dünyasına, maddi değerlerle dolu gerçekçi dünyamızın, salt düşünülen ve arzulanan şeylere duyduğu küçümsemeyle bakmaktan sakınmalıyız.
Ortak hiçbir değere bağlanmadıklarından, içlerinde biriktirdikleri binlerce paha biçilmez deneyim son nefesleriyle birlikte kimseye aktarılmadan yok olup gideceği için gereksiz görünen o hayatlardan birini yaşamaktaydı.
Retoriklerinin ve prosodilerin (ölçübilgisinin) keyfe bağlı olarak icat edilmediği besbelli; retorikler ve prosodiler, tinsel varlığı bizzat düzenleme işinin istediği kurallar koleksiyonudur, zaten bu ikisi, özgünlüğün açık seçik kendini göstermesine hiçbir zaman engel olmamıştır. Bunun tersi, yani özgünlüğün ortaya çıkmasını kolaylaştırdıkları çok daha doğru bir söz olacaktır.
