Ne güzel demiş Rumi:
“Parmaklarını iki gözünün üstüne koy.
Bir şey görebilir misin? İnsaf et!
Sen görmesen de dünya yok değildir
Kusur,ancak şom nefsin parmağında.
Kendine gel!
Gözünden parmağını kaldır da ne istiyorsan gör!”
Karşılaştığımız herkeste, her şeyde kendimizi görüyoruz aslında. Evrene ne gönderirsen o sana geri döner. Başkalarında gördüğün her ne ise o aslında özünde var olandır.