Olmayacağını bile bile seni tekrar yaşamak, seni ağlatan o çok sevdiğin filmi defalarca izlemeyi istemek gibiydi... Sonumuzu, ağlayacağımı bilmeme rağmen seni yaşama arzusuna direnemezdim, ya da... direnebilirdim ama bunu istemedim. İyi seyirler, değerli sevenler.
Sen ruhuma cemre diye damladıktan sonra
Ben bu bedende neyleyim...
Aşk da sen
Hasret de sen
Ben de sen...
Ey gönlümün sol yarası,
Aklıma koydum seni, aklım almadı.
Yüreğime bıraktım, sana doymadı.
Sevmek güzel şeydir, kıymet bilene ver. Mevlana Celaleddin-i Rumi
Ardından ilk defa burnumun ucu sızladı, gözümden yaşlar süzüldü bu gece . Daha önce de benzerini yaşadığım bu acı başkalarına vedamın simgesiyken, senin için farklı olduğunu reddebilir miyim? Sanmam ... Ölüm ölen kişi görülene kadar kabul edilen bir şey değildir, hepimiz unutmamız gereken o kişinin içimizdeki cenazesine gidene kadar hazır değilizdir ne unutmaya ne de acı çekmeye... Unutmak acı çekmekle başlar... Peki ben sabahın bu saatinde içimde senin cenazene gittiğimi sanarken neden kendimle karşılaştım? Bilmiyorum, belki de artık veda etmem gereken gerçek kişi ile yüzleşmem gerekmiştir:)