Sadece kitap incelemelerimle insanlara yardımcı olmayı ve o kitap hakkında fikir sahibi olmalarını istiyorum. Çünkü kitap okumak kadar doğru kitabı okumak da önemli.
“Kusurlulukta erdem olması gerekir çünkü insan kusurludur ve İnsan’ı,Tanrı yaratmıştır.”
“Zayıflıkta erdem olması gerekir çünkü İnsan zayıftır ve İnsan’ı,Tanrı yaratmıştır.”
“Randımansızlıkta erdem olması gerekir,çünkü İnsan randımansızdır ve İnsan’ı Tanrı yaratmıştır.” “Hem zeki hem aptal olmakta bir erdem olması gerekir çünkü İnsan bir zekidir,bir aptal ve İnsan’ı Tanrı yaratmıştır.”
“Belki İnsan’ı Tanrı yarattığını antika ve boş bir kavram olarak görüyorsunuz.”
“Fakat ben bunu,kanunsuz teknolojik gelişmeye duyulan aşırı güvenin ima ettiği inançtan,yani insanın,kendinin daha dayanıklı ve daha randımanlı suretlerini yaratmak,dolayısıyla kendi süregelen varlığını haklı çıkaracak her şeyi yok etmek için yeryüzünde olduğu inancından çok daha savunulmaya layık bir inanç olarak görüyorum.”
Distopik eserleri severek okuyan biri olarak bu eseri ne yazık ki sevemedim. Öncelikle kitabın ilk sayfaları çok durağan ve olaylar neredeyse son 60 sayfada gelişip sona eriyor.
Romanda makineleşmiş bir toplumdan bahsediliyor. Her şeyin bir makinesi var. Fakat bahsi geçen makineler eski zamanlardaki makineler gibi. Eserin yazıldığı zamana bakarak o devirde akıllı telefonların,tabletlerin hayali bile olamazdı fakat teknolojik anlamda gelişmiş bir toplumdan bahsediyorken telefonların hala ankesörlü olması gibi çok basit şeyler beni hikayeden kopardı.
Vermiş olduğu mesajlar olsun değişik bakış açıları olsun insanın ufkunu genişletiyor.
Eğer distopik bir esere başlamak istiyorsanız bu romandan başlamamanızı öneririm. Distopik eserleri çok seviyorsanız da diğer eserleri okuduktan sonra bunu romanı okumanızı öneririm.
Otomatik PiyanoKurt Vonnegut · April Yayıncılık · 2018372 okunma