Ölmek nasıl bir ansa yaşamak da bir an. Gözlerini kapar ve bütün
gereksiz korkuların çözülüp gitmesine izin verirsin. Sonra korkudan
muaf olan bu yeni varoluş halinde kendine sorarsın: Ben kimim?
Şüpheler olmadan yasayabilseydim neler yapardım? Haksızlığa uğrama korkusu olmadan yaşayabilseydim? Acıdan korkmadan sevebilseydim? Yarın o tadı nasıl özleyeceğimi düşünmeden, bugünün
tadını çıkarabilseydim? Zamanın geçişinden ve sevdiklerimi benden
çalabileceğinden korkmamış olsaydım? Evet. Ne yapardım? Kimleri
umursardım? Ne için savaşırdım? Hangi yollarda yürürdüm? Nelerden haz alırdım? Içimdeki hangi gizemleri çözerdim? Kısacası, nasıl
yaşardım?