Matmazel

Matmazel
@LadyVendetta
Ağaçlara, denizlere, kuşlara kalacağız...
"...nihayet gururunun doruklarından aşağı yuvarlandı, önce Tanrı'ya değil, insanlara yakardı; Tanrı en son çaredir. Önce Tanrı'ya yakarmakla işe başlaması gereken bir bahtsız ona ancak bütün umutları kaybolduktan sonra yönelir."
Sayfa 152
Reklam
Ölmek! Ah! Hayır," diye haykırdı, "bunca yaşanmışlıktan, bunca acıdan sonra ölmeye değer mi? Ölmek, eskiden, yıllar önce bir karara vardığımda güzeldi ama şimdi gerçekten sefil yazgıma yardımcı olmak anlamına geliyor. Hayır yaşamak, sonuna kadar mücadele etmek, elimden alınan mutluluğa yeniden kavuşmak istiyorum! Ölmeden önce cezalandıracağım cellatlarım ve belki de kimbilir ödüllendireceğim dostlarım olduğunu unutuyordum. Ama ölürsem beni burada unutacaklar..."
Sayfa 232
"Oysa hayaletleri severim, yaşayanların bir günde yaptıkları kötülükleri, ölüler altı bin yılda yapamazlar. "
Sayfa 627
"Her felaketin ilacı vardır: zaman ve sessizlik."
Sayfa 627