(…)
Yakışıklı değilim ama çirkin de değilim, öyle ki karanlıkta yakışıklı yerine konulduğum da olmuştur. Gözlerim kestane.
Yanaklarımda (ne yazık ki) gamzelerim yok. İki azı dişim çürük. Zarafet konusunda övünemem ama kaslarımın sağlamlığı konusunda kimsenin kuşkuya kapılmasına izin vermem. 73/4 numara eldiven giyerim.
Yoksul ama onurlu ebeveynlerden başka kimsem yok.
Kısacası, parlak bir gelecegim var.
Her şeye inanırım. Edebiyatla ilgileniyorum ve bu işte öyle başarılıyım ki, Strekoza'dan gelen yanıtlara çok ender gözyaşı dökerim.(…)
Şıpşevdiyim ama kıskanç değilim.
(…)
Sayfa 62 - “Amerikan Usulü” ismli öyküden bu kesit bana değerli Orhan Velimizin “Ben Orhan Veli” şiirini anımsattı. Bkz. “Ben Orhan Veli” şiiri
"Uyku tutmadığı zamanlarda, Tanrım, diyorum, sen bize uçsuz bucaksız ormanlar, göz alabildiğince tarlalar ve sınırsız derinlikte ufuklar verdiğine göre burada yaşayan bizler de gerçek birer dev olmalıyız."
Derin gökten mi geldin, uçurumdan mı çıktın,
Ey güzellik? Boşaltır iyilikle birlikte Suçluluğu tanrısal, cehennemsi bakışın, Şarapla bir tutarız seni bu yüzden işte.