Yakın sesler gitti.
Geceler el değiştirdi, yıkımlar
anılmıyor bile dilden çıktı.
Çözülme gündemde
Antenlerin, uyduların, metalik söylemiyle
birleşilemiyor.
Yabancı isimler, trafik imleri, alarm zilleri
arasında karşılaşanlar
tanışıyorlar mı?
Tanışamıyorlar.
Bu bir çarpışmaya benziyor.
Bütün gün, bütün gün çarpışa çarpışa
kentin ağır sularında
herkes yaralı...
Erkekler,
kanına alkolden kıymıklar batıran
erkekler doğuyor.
Çılgınlıklarından kadınlarsa,
kapatıp kendilerini rahimlerine
sırlarıyla oynuyorlar.
kent bitti....
Gülten Akın
Sanma ki derdim güneşten ötürü;
Ne çıkar bahar geldiyse?
Bademler çiçek açtıysa?
Ucunda ölüm yok ya!
Hoş, olsa da korkacak mıyım zaten?
Güneşle gelecek ölümden,
Ben ki her nisan bir yaş daha genç.
Her bahar biraz daha aşığım.
Korkar mıyım?
Ah, dostum, derdim başka...
Orhan Veli Kanık