Tamamen hayal gücümle harmanladığım bir inceleme olacak ve aynı zamanda spoilerlı olacak dilerseniz geçebilirsiniz
İtiraflar kan donduran bir kitap öncelikle ve çocukların masum olması gerekirken bu kadar şiddete eğilimli olmalarını görmek beni hem çok üzdü hem de birlikte yaşadığım toplumdan korkmama sebep oldu, çünkü neyle karşılaşıcağımızı öngöremediğimiz bir toplum geliyor gibi hissettirdi. İntikamı çok büyük bulmadım , hayır tabi ki büyük fakat çocuğun hala iyileşmesini düşünmesi pek hoşuma gitmedi ve açıkçası çocuğunu bu kadar seven bir annenin her ne kadar eğitimci kimliği de olsa bir “cani”nin iyileşebileceğini düşünmesi( son cümlede belki bu seni iyileşmeye götürecek bir adımdır demesinden anlaşılıyor) gerçekçi gelmedi. Çocukların zihninin bu kadar kirli olmasına anlam veremedim , bu çocuklar gerçekten nerede yetişti ? Ama bunun için kendimi şanslı sayıyorum ,Allahtan bu yozlaşmaya rağmen bir tık daha değer yargıları olan bir toplumda yaşıyoruz( ülkemizdeki belli kesim ve milletten insanları hariç tutuyorum zira onlardan ve yaptıklarından, eğitimsizliklerinden utanç duyuyorum ve yatacak yerlerinin olmadığını düşünüyorum ve bu fikrimde ısrarcıyım) . Şuyanın bu kadar sakin bir şekilde cinayet işlemesi , kesinlikle anne “yoksunluğundan” köken aldığını söylemek mümkün. Ama ben bu kitaptan bazı insanların gerçekten psikopat kimlikle doğduğu sonucuna varıyorum çünkü böyle karakterler asla ıslah olmaz. O küçük pxc de masum yavruyu öldürdü olmayan bir yarış uğruna … Fakat o cezasız kaldı bence , ayrıca onun da annesi çocuğunu hep kuyaslıyordu ve ideal bir aile , çocuk tablosu düşlüyordu fakat bilmiyorum bu kadarını hak etti mi , öğretmenin bu konuda masum olmadını düşünüyorum .bu kitap beni biraz üzdü biraz gerçekten içimden birşeyler koptu , belki de güven duygusu…