Değerlendirmem ruhumu akıtmak gibi olacak bir yandan , şimdiden okuduğunuz için teşekkürler
İlk öğretmenimdeki o neşe huzursuzluk umut aşk ızdırap acı sardı her bir yanımı… sanki romandaki Altınay benim de ilk aşkım , ilk öğretmenimden bağlarım koparılıyor gibi hissediyorum, ama umudum bitmiyor ve bir öğrenme aşkına , yangınına evriliyor , öğretmenime duyduğum sorumluluğumun ve aşkımın bir nişanesi olarak.. Dönemiyorum arkama , sorumluluklarım var ;beni dört gözle okutan , gözlerimin içini aydınlatan ilk öğretmenime de bir vefa borcum… İyi olma hali vicdan, hürriyet aşkı, masal kahramanı …Bunlar bir kelimede birleşecek olsa “öğretmenim”olurdu… Gelin gideceğim günler, yengemden çektiğim azaplar …Beni hiç ama hiç eskisi gibi yakmıyor ,ruhum öğretmenimin aşkıyla , kalbimse onu görememenin ıstırabıyla atıyor … Evet artık olgun bir birey, bir öğretim üyesiyim , ama bu yangın hep körüklenecek , bu destansı aşk hep çağlayacak bu köyün ırmaklarında …