Ellerini birbiri üstüne, sol göğsüne kapatarak sordu:
"Ellerimin altında ne var tahmin edebilir misin?"
"Evet efendim."
"Ne var?"
"Kalbiniz."
"Evet ama kırık bir kalp." dedi.
Durum aşağı yukarı böyle! Şimdi sen okulda öğrendiklerini bana da öğreteceksin. Bak, şimdiden söylüyorum, kafam kalındır benim, iyice kalındır. Hem sonra, bizim okuyup yazmamız ablanın pek gözüne çarpmasa daha iyi olur. Açıkçası, gizliden gizliye yapacağız bu işi Pip'çiğim. Neden mi gizli yapacağız? Dur anlatayım. Senin ablan evin içinde okumuş yazmış bir adamı sevmez. Hele benim okuyup yazmama hiç razı olmaz. Okur ve yazarsam başkaldırırım diye korkar çünkü. Hani isyan etmek gibi bir şey, anlıyorsun ya?