İyiyim, ama ümitlerim elimden alındığında ve yalnızlığa, daha doğrusu benden hoşlanmayan ve hiçbir zaman da hoşlanmayacak olan kişilerle birlikte olmaya mahkum edildiğime göre, iyi ve mutlu olmayı nasıl umabilirim ki?
Canımı öyle acıttınız ki, bütün gece gözümü kırpmayacağım. Sizde de olsaydı bunun nasıl bir şey olduğunu bilirdiniz; ne var ki, ben yanımda kimsecikler olmadan, tek başıma ıstıraplar içinde kıvranırken siz yatağınızda rahat bir uyku çekiyor olacaksınız. Sizin başınıza gelseydi, o korkunç geceleri nasıl geçirirdiniz acaba?