Hayatımda okuduğum en kötü romandı çok zorlanarak okudum. İnsan 500 e yakın sayfa yazar da hiç mi bir şey anlatmaz… olay akışında tek bir gelişme mi olmaz yani hayret ettim hakikaten bu da başarı. Keşke bilmeden iki kitabını birden almasaydım. Betimlemeler yazış şekli de çok kötüydü şok geçirdim yani kimler kimler yazar oluyor… Sonlara doğru bir cümle var onu da en son aklımda kaldığı için eklemek istiyorum. Karakter şöyle bir şey söylüyor: “iki ucu da ateşe verilmiş bir ipin üzerinde duruyorum sanki. Ne yöne gitsem ateşe kapılacağım. Sabit dursam eninde sonunda o ip eriyecek, bu kez çok daha büyük bir ateş yutacak beni. ” gerçekten akıl tutulması. Edebi olacağım sanıp sıfır mantıkla yapılan betimlemeler… kitabı uzatacağım diye karakterin üç saniye bile gördüğü insanın kombini en az bir paragraf betimleniyor. Ve karakterlerin çizgifilm karakteri gibi sürekli aynı giysiyi giymediğini düşünürsek bu sayı çok fazla. Vakit kaybı… Gençlik romanı okuyup vakit öldürmek istiyorsanız bile o kategoriye girmiyor bence çok çok kötü…