Alagöz
@Lanre
Bilirsiniz; ne zaman ne söylesek söylediğimizden fazlasını kastediyoruz. Ve en esaslı, en derin tecrübeler, ifade edilebilmesi asla mümkün olmayanlar.
Yaşadıklarımızı herhangi bir yolla ifade edebilmem imkansız. İki kişi arasında yaşanan bir şeyi, o iki kişi dışında hiç kimse bilemiyor.
''Sen beni sevmeyince kuruyorum'' dedi adam; ''Kuruyorum ve cildim yaprak gibi çatlıyor.'' Kız adamın hüzünlü çatlaklarına dokundu ve dokunduğu kırışıklıkları birer birer iyileştirdi.
''Seni bırakıp gitmeme takılma; her gittiğimde geri döneceğim'' dedi adam. '' Dalgaların kıyıya döndüğü gibi geri döneceğim, kartalların yuvalarına döndüğü gibi geri döneceğim, gözlerin uykuya döndüğü gibi geri döneceğim, sarıların yeşillere döndüğü gibi, insanın toprağa döndüğü gibi, oturmaların kalkmalara döndüğü gibi geri döneceğim, sana anılar gibi, eski alışkanlıklar, sebepli sebepsiz hüzünlenmeler, sabahlar gibi döneceğim. Sen beni beklediğin müddetçe geri döneceğim.''
Kadınlar çiçekler gibi kapanıyorlardı, kadınlar çiçekler gibi açılıyorlardı. Kız dünyanın gerisine kapalıydı, bir tek adama açılıyordu.