Yaşam ağacına ne zaman baksam kendimi hep köklerde görüyorum
Ama küçücük.. hayatın nefse bakan yüzü gibi gelir hep ve eril
Bir çınar beslemek istiyosan bir ömür doğrusu çiz , bazen düzlük bazen iniş bazen çıkış hatta sadece somut şeyler değil , yazanın yazılarına girdiğin dünyasında hissettiğin duygularını bile , anlık değişen ruh halini , rüya aleminde yaşadığın serüveni her zerresiyle düşün hatta şöyle bir ömürden geriye doğru gel çocukluğun, daha geri anne rahminde bilincinin duyduğu seslere , daha geri yapabilirsen kanını taşıdığın geçmişlerin damarlarından geriye doğru geri hakeza..titreşim.. o çınarın kokleri olduğunu düşün ...
Tohumu atmışlar bir kere ne kadar kaçsam da büyüyorsun içimde.
Sana direnmek bile seni suluyor. Ben kaçtıkça sen kök salıyorsun.
Düşün ki ; herşeyinle o kökü suluyorsun işte ben o köklerde hala küçücükmüşüm gibi hissediyorum bugün baktığımda , bunu düşünürken bile kaybettigim düşüncelerimin peşindeyim anlatabilmenin hırsında budaklarını buduyorum anlattıkça sana duygularımı yüklüyorum .
kimi hala tohum kalmak isterken hayatta velev ki acı olsun , veralara uzanmak için tırnaklarımı geçirmek istiyorum toprağa ...
Yüklüyorum ki ; yaşam ağacına baktığımda gördüğüme benim penceremden sen de bak ve mısraların geliş yolunu bil demiştim önceki yazıda, sana şiirden soyunarak patikalardan iniyorum hani.. velhasıl
O köklerden kaçma kaçamazsın utanma saklayamazsın sevme ,yeterince sevemezsin , zaten olması gereken sen istemezsende oluyor ne kadar hayatla mücadele etsen birşeyler peşinde koşsan da koşamazsan da büyür ve doğdun bir kere
Budamak istedim taşan her filizini hangisini isterdin bilmeden ,
Sonra her dalını kesmek istedim sabırsızlık içeri sızdı filizden
tadı acı tatlı ne fark eder açtım işte toplar mısın?
Hayır toplamak