Bir hayatı yaşamayı çok istersen, kaygılanmana gerek yok. Başından beri o hayatı yaşamışsın gibi orada kalırsın. Çünkü bir evrende, zaten hep oradaydın.
Başkalarına acı verdiği için pişmandı tabii, ancak bu üzüntünün var olan tek sebebi, onların acısının KENDİSİNE acı çektirmesiydi. Vicdanımız başkalarına yaşattığı acının farkına varmaz, ta ki bize acı çektirene kadar. İstisnasız her durumda, başkasının acısını katiyen umursamayız, çektiği acı bizim rahatımızı bozana dek.