Temel Koyuncu

Temel Koyuncu
@Lazhane
İnsan Dertler Senfonisi
Havaya sıçrayana kadar, her şeyin su ve denizden ibaret olduğunu sanan bir balıktım. . İnsan dertler senfonisi; En büyük dert benim sandım, Hiç tahammül edemedim, dertlerimden hep iğrendim. Fakat gün geldi, hasta ziyaretlerinde bedenimi sevmeyi, saymayı öğrendim. . İlaç kokusu solumaktan ciğerleri çürümüş hastaya, bir tutam çiçek götürmenin kabalık olduğunu da. Vücutlarımızın ecza deposu haline geldiğini de. . Umutsuzluğa kapılıp karalar bağlamanın yersiz olduğunu, Kara bulutlardan sonra yağmurun yağdığını, güneşin doğduğunu da.
Reklam
Ölüm İnananlara Ölümsüzlüktür
nihayetinde ölüm boynumuzun borcudur, her canlı ölümle doğar. . serde yiğitlik var ölümden kim korkar ölüm bana bahar. . ruhuma huzur veren gelincik tarlası, çöl sıcağında yanağıma düşen çiy damlası, dorukları ılgıt ılgıt yeller esen çiçekli dağ yaylası. . ölmek kolay da, lakin sevdiklerine veda, dost kokusuna hasretlik canımı yakar.
İnsanın iki adresi vardır, biri bu dünyada diğeri öbür dünyada.
İnsanın içini en çok yüreğinin derinlerinde sakladığı mahrem yaraları acıtır.
Reklam