G
@Lefete
Zaman zaman benim de efkarlandığım olur
Fısıltıyla şiir söylemek kahreder beni
Şu anda okuduğu kitaplar
35. SoneŞiir
Yakınmasan da olur artık kötülüğünden:
Güllerde diken vardır, gümüş çeşmede çamur;
Tutulur ay ve güneş, söner bulut yüzünden;
En küçük tomurcukta iğrenç kurtlar bulunur.
Kusursuz insan olmaz – bende kabahat az mı:
Örnekler verip haklı bulmak suç işleyeni?
Bu özürler büsbütün ahlakını bozmaz mı?
Günahlarından öte bağışlamışım seni.
Benim aklım savunur senin şehvet suçunu;
Avukatın gibiyim davacın olsam bile:
Suçlu ben'im, yargıca kendim söylerim bunu,
İçsavaşa tutuşur bende nefret sevgiyle.
Suç ortağı olmaya gösteriyorum rıza
Hiç acımadan beni soyan tatlı hırsıza
Sayfa 35 - Kültür yayınları
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sen gömülü sevginin yaşadığı mezarsın,
Sayfa 31 - Kültür yayınları
Kendimden iğrenirken aklım sana doğrulup
Gönlüm kara dünyayı gerilerde bırakır,
Gün doğarken yükselen bir tarlakuşu olup
Cennet kapılarında kutsal ezgiler şakır;
Öyle bir servettir ki sevgini anmak bile,
Sultanlara yer değiş deseler de nafile.
Sayfa 29 - Kültür yayınları
Gününü hoş tutmak için "Sevgilim parlak" derim,
"Aydınlatır gökleri bulutlar kararmışken."
Yağız yüzlü geceyi över, diller dökerim:
"Yıldızlar kör olunca sevgilimdir nur döken."
Sayfa 28 - Kültür yayınları
24. Sone
Gözlerim ressam oldu senin güzelliğine,
Kalbimin levhasına nakşetti görüntünü
Bedenim de çerçeve oldu senin resmine
Derinlikle güçlendi sanatın en üstünü.
Göreceksin, ressamın ustalığı nasılmış:
Gerçek yüzünü çizmek, olur ancak bu kadar.
İşte resmin kalbimde baş köşeye asılmış,
Sergimde pencereler göz nurunla ışıldar.
Gözler, başka gözlere ne iyilik etti, bak:
Benim gözlerim çizdi senin güzelliğini;
Seninkiler gönlüme pencere açarak
Güneşi soktu – coşsun, gözlesin diye seni.
Ama kurnaz gözlerin sanat yeteneği az:
Sırf gördüğünü çizer, yüreği tanıyamaz.
Sayfa 24 - Kültür yayınları