Ömer
@Legolas5
16 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
10/10
Beğendi
·8 günde okudu
·2021 47. kitabı
Başkaları gibi yaşamasını bilmeyenler, başkalarını taklit etmeliydi.
İşte ondan sonra kardeşim Hidayet, insanlığa öfkem başlıyordu; belki de ilk öfkelerimi bu oyunlar sırasında duymuştum. Çünkü, bütün gücüme rağmen oyuna geliyordum. Kendime kızıyordum: Çünkü oyuna gelyordum, anlıyor musun oğlum Hidayet? oyuna geliyordum. Oyuna gelmemeliydim, bana oyun oynanmamalıydı. Bütün gücümle uyanık kalmalıydım; başkalarının rüyalarını görmemeliydim. Ve kardeşim Hidayet, öfkelenince de onların bütün kusurlarını, küçüklüklerini, daha önce hoşgörüyle karşıladığım kendimi beğenmişliklerini daha şiddetle görüyordum ve unutmuyordum.